مال من نيست تا پيشکش کسي کنم، بياد محسن (ميس بچه) دوباره خواندم:

ارغوان شاخه همخون جدا مانده من
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابي‌ست هوا يا گرفته‌ست هنوز؟
من در اين گوشه که از دنيا بيرون است
آسماني به سرم نيست
از بهاران خبرم نيست
آنچه مي‌بينم ديوار است
آه اين سخت سياه آن چنان نزديک است
که چو بر مي‌کشم از سينه نفس
نفسم را بر مي‌گرداند
ره چنان بسته که پرواز نگه در همين يک قدمي مي‌ماند
کورسويي ز چراغي رنجور قصه‌پرداز شب ظلماني‌ست
نفسم مي‌گيرد که هوا هم اينجا زنداني‌ست

هر چه با من اينجاست رنگ رخ باخته است
آفتابي هرگز گوشه چشمي هم بر فراموشي اين دخمه نينداخته است
اندر اين گوشه خاموش فراموش شده کز دم سردش هر شمعي خاموش شده
باد رنگيني در خاطر من گريه مي‌انگيزد
ارغوانم آنجاست، ارغوانم تنهاست
ارغوانم دارد مي‌گريد چون دل من که چنين خون‌آلود هر دم از ديده فرو مي‌ريزد

ارغوان اين چه رازي‌ست که هر بار بهار با عزاي دل ما مي‌آيد؟
که زمين هر سال از خون پرستوها رنگين است
وين چنين بر جگر سوختگان داغ بر داغ مي‌افزايد؟
ارغوان پنجه خونين زمين
دامن صبح بگير وز سواران خرامنده خورشيد بپرس
کي بر اين درد غم مي‌گذرند؟

ارغوان خوشه خون
بامدادان که کبوترها بر لب پنجره باز سحر غلغله مي‌آوازند
جان گلرنگ مرا بر سر دست بگير به تماشاگه پرواز ببر
آه بشتاب که هم پروازان نگران غم هم پروازند

ارغوان بيرق گلگون بهار
تو برافراشته باش
شعر خونبار مني ياد رنگين رفيقانم را بر زبان داشته باش
تو بخوان نغمه ناخوانده من
ارغوان شاخه همخون جدا مانده من

از هوشنگ ابتهاج - سايه

---

حقيقت بود.

IT WAS EXCELENT.

عمو از كانادا، اينقدر همه تعريف كردند جرات نميكنم بگم ولي راستشو بخواى دلم گرفت اين شعر رو خوندم، ميشه يك دونه شاد برامون بنويسي، پيشاپيش ممنون.

قشنگ بود .

تو بخوان نغمه ناخوانده من ارغوان شاخه همخون جدا مانده من مرسي از لطفت سهيل جان. ميگم مردم چقدر حسودن مخصوصا اين اصف... چشم ديدن بهتر از خودشون رو ندارن :-) خيلي زيبا بود. مست باده عشق باشيد سرخ سرخ

سهيل عزيز قشنگ بود . شاد باشي

تراوش بود. اشتباه لپي رخ داد!!

ممنون. لازم نيست همه نوشته ها و شعر ها براوش ذهن خود ما باشد. باز خواني آثار ديگران خودش تاثير مفيد بر روح و روان انسان ميگذارد. بهرحال تشكر.

زيبا بود ...

خوش بحال محسن از کانادا: مگه نيلوفرانه يادتون نيست؟ :)